Amfibiler (Kurbağagiller) Hakkında Bilgi

Amfibiler-Kurbagagiller-Hakkinda-Bilgi

Amfibiler (Kurbağagiller)

Amfibiler, omurgalıların en küçük sınıfıdır. Toprakta hâkimiyet kuran ilk canlılar olsalar da, amfibiler yaşamak için suya dönmek zorundadır.

Amfibiler, 3 bin türden oluşan en küçük omurgalı grubudur. Balık ve sürüngenler gibi amfibiler de soğukkanlı hayvanlardır. Vücut ısılarını kendileri ayarlayamaz ve vücutlarını ısıtması için Güneş’e ihtiyaç duyarlar. Çoğu amfibiler hayatlarına suda başlar, solungaçlarıyla solur. Büyüdükçe, akciğerleri ve bacakları oluşur ve karada hareket etme yeteneğini kazanırlar.

AMFİBİLERİN YAŞADIĞI YER

Amfibiler, kutuplar dışında dünyanın her yerinde yaşarlar. Yağmur ormanları, göletler, ormanlar, göller, yaylalar, hatta çöller olmak üzere birçok farklı yerde yaşarlar. Yetişkin amfibilerin kuru iklimde hayatta kalmasına rağmen çoğu, nehir ya da gölet gibi nemli iklime gereksinir. Rutubetli tropik yağmur ormanlarında, çoğu kurbağa sürekli suya ihtiyaç duymadan hayatta kalabilir. Bitkilerin yapraklarında biriken su damlalarından yararlanırlar. Amfibilerin soğukkanlı hayvanlar olmasına rağmen, bunlar soğuk koşullarda hareketsizleşirler. Çok soğuk havalarda, genellikle bir göletin dibindeki kumun içinde ya da bir kütüğün altında kışı geçirebilirler.

amfibiler-nedir

amfibiler-nedir

3 GRUP

Kurbağalar ve kara kurbağaları, tüm amfibi türlerinin yüzde 80’ini oluşturur. Çoğu kara kurbağası yerde sürünmeyi tercih etse de, yaratıkların sıçramasını sağlayan arka ayakları uzun ve güçlüdür. Kısa ayaklı ve uzun kuyruklu su keleri ve semenderler ikinci grubu oluşturur. Üçüncü ve en küçük grup caecilian’dır. Kurtları andırır ve toprağın altında yaşarlar.

YEMEK VE EŞ BULMAK

Insanların çoğu su kurbağasıyla kara kurbağasını ayırt etmekte güçlük çeker. Genel bir kural olarak, su kurbağalarının derileri kara kurbağalarınkinden yumuşaktır ve su kurbağaları zamanlarının çoğunu suda geçirir. Çoğu su ve kara kurbağaları, hareketsiz durup avının geçmesini bekleyerek böcekleri ve diğer küçük hayvanları yakalar. Bazıları avını yakalamak için uzun ve yapışkanlı dillerini kullanır.

Erkek kurbağalar, çiftleşme sezonunda dişileri çağırmak için bağırırlar. Bunu, ses tellerinden havayı dışarı zorlayarak yaparlar. En yüksek sesle bağıran kurbağaların balon gibi şişen ses keseleri vardır.

YUMURTADAN YETİŞKİNE

Amfibilerin kur yapması genelde çılgın bir eylemdir. Dişiler ve erkekler büyük gruplar halinde toplanır. Yumurtalar döllendiğinde, çoğu amfibi, yavrularla ilgilenmez. Yine de bazıları yumurtaları korumaya çalışır. Örneğin caecilian’lar yuvalarında yumurtalarına sarılır. Bebek Surinam kurbağaları, annelerinin derisinin yüzeyindeki ufak ceplerdeki yumurtalardan çıkar. Erkek ebe kurbağası, yumurtalarını arka bacaklarında yaklaşık 3 hafta taşır. 1.8 metre uzunluğundaki dev Çin semenderi gibi en büyük amfibilerin çok az sayıda düşmanı vardır. Daha ufak türlerin çoğu kamuflaja gereksinir ve avcılardan kaçar. Diğerleri parlak renkleriyle korunur.

ZEHİRLİ KURBAĞALAR

Güney Amerika’nın ufak zehirli kurbağalarının şaşırtıcı renkleri, potansiyel avcılar için tehlike sinyali görevi görür. Kolombiya’nın altın kurbağasının vücudunda bin kişiyi öldürmeye yetecek kadar toksin bulunur.

Cevap Yaz

Email adresiniz yayınlanmamaktadır.